DENİZ YOLCULUĞU

deniz ayaklarımızın altında kalıyordu, gündelik bir ifadeyle.

uçurumdu aşağısı, cuuuup!

canımız çekti, atladık.

yaşlı bir çınar gölgesi koruyordu oturduğumuz dalgayı, a!

“niçin, dedim, niçin sevişmiyoruz çılgınca” elma’ya.

“dalganın üstünden de atlayınca, aşağıya!”

pek zaman geçmedi. yardımcı oldu dalga da.

“duydum! duydum!” diye bağırmasın mı biraz sonra

sait faik, gönençli bir kahkahayla…

İstanbul, 1986

Bu metnin de içinde olduğu Issızlık Marşı kitabının diğer yazılarını okumak için tıklayınız.